VIDA; wetsvoorstel enkele btw-registratie 

Het VIDA‑voorstel (een Europees wetgevingspakket) bestaat uit drie onderdelen:

1. Introductie van elektronische facturering en digitale rapportageverplichtingen
2. Invoering van de platformfictie
3. Enkele btw‑registratie

Met het wetsvoorstel ‘enkele btw‑registratie’ wordt één van deze onderdelen in de Nederlandse btw‑wetgeving geïmplementeerd.

Wetsvoorstel – enkele btw‑registratie

De doelstelling van het wetsvoorstel is het verminderen van administratieve lasten die voortvloeien uit btw‑registraties in meerdere lidstaten. Het wetsvoorstel bevat daartoe drie wijzigingen, die wij hierna op hoofdlijnen uiteenzetten.

1. Uitbreiding Unieregeling per 1 juli 2028 (deels per 1 januari 2027)

Op grond van de Unieregeling kan in het buitenland verschuldigde btw centraal en vereenvoudigd via één lidstaat worden aangegeven en afgedragen. Met de uitbreiding van de Unieregeling wordt beoogd dat het merendeel van de grensoverschrijdende goederenleveringen en diensten aan consumenten onder deze regeling valt, waardoor buitenlandse btw‑registraties kunnen worden voorkomen.

Momenteel is de Unieregeling van toepassing op:

• intracommunautaire afstandsverkopen;
• B2C‑diensten;
• binnenlandse leveringen onder toepassing van de platformfictie.

De uitbreiding ziet op de volgende leveringen aan consumenten:

• montageleveringen;
• leveringen aan boord van schepen, luchtvaartuigen of treinen;
• leveringen van gas, elektriciteit, warmte en koude (verwarming en koeling);
• bepaalde binnenlandse leveringen.

De uitbreiding treedt in werking per 1 juli 2028. Voor leveringen van gas, elektriciteit, warmte en koude geldt een versnelde inwerkingtreding per 1 januari 2027.

2. Nieuwe overbrengingsregeling per 1 juli 2028 (overgangsrecht tot 1 juli 2029)

Ter voorkoming van buitenlandse btw‑registraties kunnen overbrengingen van eigen goederen per 1 juli 2028 centraal worden aangegeven in één lidstaat via de nieuwe overbrengingsregeling binnen het éénloketsysteem. Deze regeling vermindert administratieve lasten, terwijl de lidstaten tegelijkertijd inzicht behouden in de goederenstromen.

Indien goederen na overbrenging voor andere doeleinden worden gebruikt (bijvoorbeeld privégebruik of vrijgestelde prestaties), kan de verschuldigde btw eveneens via deze regeling worden aangegeven en afgedragen. Dankzij deze wijziging hoeven webshops die hun goederenvoorraad hebben ondergebracht bij buitenlandse warehouselocaties van platforms zoals Amazon of Zalando in veel gevallen niet langer een buitenlandse btw‑registratie aan te houden.

3. Verplichte verleggingsregeling per 1 juli 2028

Per 1 juli 2028 wordt een verplichte verleggingsregeling ingevoerd voor goederenleveringen en diensten die worden verricht door buitenlandse ondernemers zonder btw‑registratie in de lidstaat van levering, aan afnemers die daar wel btw‑geregistreerd zijn.

De Nederlandse verleggingsregeling wordt hiermee uitgebreid, in die zin dat deze ook van toepassing kan zijn wanneer de afnemer niet in Nederland is gevestigd maar wel beschikt over een Nederlands btw‑nummer. Een voorbeeld hiervan is een lokale levering van goederen in Nederland door een Duitse leverancier (zonder Nederlands btw‑nummer) aan een Franse afnemer met een geldig Nederlands btw‑nummer.